این مقاله ترجمه ایست از "A concise review of the iranian calendar"نوشته ی "دکتر محمدحیدری ملایری "که منجم هستند و در رصدخانه پاریس در فرانسه مشغول به کارند.ایشان مقالاتشان را  به دو زبان انگلیسی و فرانسه منتشرمی کنند.
لغاتی را که خودم برایشان معادل به کار برده ام در آخر مقاله آورده ام همچنین در قسمتهایی که معادلهای مناسبی پیدا نکردم یا ترجمه مطلب باعث نامفهوم شدن مطلب می شده است دقیقا متن اصلی را بیان کرده ام.  

يكي از كهن ترين جشنهاي ايران باستان جشن تيرگان يا آب پاشان است. در گاهشماري ايران باستان، سال به دوازده ماه سي روزه تقسيم مي‌گرديد، كه جمعاً سيصد و شصت روز مي شد. پنج روز باقيمانده را به آخر ماه هشتم مي افزودند،‌ هر روز از روزهاي ماه به نامي خوانده مي‌شد كه مفهوم و معني خاصي داشت و معمولاً نام يكي از  اسپندان، يا يكي از ايزدان يا فرشتگان آيين ايرانيان بود. و چون نام روز و ماه با هم موافق مي افتاد، آن روز را جشن مي گرفتند. سيزدهمين روز هر ماه تير نام داشت و روز سيزدهم تير ماه (روز تير در ماه تير) جشن گرفته مي‌شد.

  RSS