وصيت نامه ي داريوش به فرزندش خشايارشا

     اينك كه من ازدنيا ميروم 25كشورجزوامپراتوري ايران است،ودرتمام اين كشورها پول ايران رواج دارد، وايرانيان درآن كشورها داراي احترام هستند،ومردم كشورها نيزدرايران داراي احترام مي باشند.جا نشين من خشا يار با يدما نندمن درنگهداري اين كشورها بكوشد،وراه نگهداري اين كشورها اين است،كه .............

خدایان کاسیتها ( کاسیان)

احد رستگار فرد
loorpm@yahoo.com

این مقاله ترجمه ایست از "A concise review of the iranian calendar"نوشته ی "دکتر محمدحیدری ملایری "که منجم هستند و در رصدخانه پاریس در فرانسه مشغول به کارند.ایشان مقالاتشان را  به دو زبان انگلیسی و فرانسه منتشرمی کنند.
لغاتی را که خودم برایشان معادل به کار برده ام در آخر مقاله آورده ام همچنین در قسمتهایی که معادلهای مناسبی پیدا نکردم یا ترجمه مطلب باعث نامفهوم شدن مطلب می شده است دقیقا متن اصلی را بیان کرده ام.  

يكي از كهن ترين جشنهاي ايران باستان جشن تيرگان يا آب پاشان است. در گاهشماري ايران باستان، سال به دوازده ماه سي روزه تقسيم مي‌گرديد، كه جمعاً سيصد و شصت روز مي شد. پنج روز باقيمانده را به آخر ماه هشتم مي افزودند،‌ هر روز از روزهاي ماه به نامي خوانده مي‌شد كه مفهوم و معني خاصي داشت و معمولاً نام يكي از  اسپندان، يا يكي از ايزدان يا فرشتگان آيين ايرانيان بود. و چون نام روز و ماه با هم موافق مي افتاد، آن روز را جشن مي گرفتند. سيزدهمين روز هر ماه تير نام داشت و روز سيزدهم تير ماه (روز تير در ماه تير) جشن گرفته مي‌شد.

کورش کبیر اولين پادشاه هخامنشي، افزون بر ايرانيان ، به دليل صدور نخستين اعلاميه حقوق بشر نزد همه جهانيان و دانشمندان(ویل دورانت، ویکتور هوگو، کنت گوبینو، هگل، شاتوبراین، پاپ کلمنتوس ۵ ، بوسویه، ناپلئون، دانیل روپس، گیرشمن و...) محترم است .در دوران باستان نیز بسیاری از اندیشمندان (مانند افلاطون، فیثاغورث، هرودت، گزنفون، دیودور سیسیلی و...) او را ستوده اند.

منشور کورش کبیر (اولین اعلامیه حقوق بشر)     26 ژوئن 2005
اينك كه به ياري مزدا،تاج سلطنت ايران وبابل وكشورهاي جهات اربعه رابه سرگذاشته ام،اعلام مي كنم :
كه تا روزي كه من زنده هستم و مزدا توفيق سلطنت را به من مي دهد.
دين و آيين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت كه حكام و زير دستان من ، دين و آئين و رسوم ملتهايي كه من پادشاه آنها هستم يا ملتهاي ديگر را مورد تحقير قرار بدهند يا به آنها توهين نمايند .

نوروزی دیگر

نوروزي ديگر

جشن هاي زرتشتي از معدود جشن هايي هستند كه با تمام قدمتشان ، در پيچ و خم تاريخ پر حادثهء ايران استوار و پر قدرت بر جاي مانده اند. در كنار و در تقابل با آنها جشن هاي ديگري در ايران برگزار مي شود كه كمتر رنگ ديني داشته و بيشتر نماي ملي در انها مي درخشد. جشن از فارسي ميانهء زرتشتي Jashn و اصل اوستايي Yasna به معناي ستايش و ستودن آمده است ، بدين ترتيب مي توان فهميد كه اكثر جشن ها بن مايه اي ديني دارند . ( ابوالقاسمي 1374 ، ص 64)

زردی من از تو؛ سرخی تو از من

يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری يا به عبارتی ديگر چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.
مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد.

جـــــــــشن نوروز باستانی

با اينکه نوروز بسيار قديم تر از شکل گيری سلسله های پادشاهی در ايران است،اما به علت آنکه در کتاب اوستا هيچ سخنی از نوروز به ميان نيامده، اطلاعات ما درباره نوروز از زمان هخامنشيان فراترنمی رودوتازه اطلاعات مربوط به دوره هخامنشی واشکانی نيزبسيار ناقص است.

درباره نوروزدردوره ي هخامنشيان می دانيم که پادشاهان باجلال وجبروت تمام به بار عام می نشستندوفرمانداران هرايالت وولايت راکه هدايائی پيشکش آورده بودند، به حضور می پذيرفتند

سيزده به در، خاستگاه و ريشه ها

چرا سال 12 ماه دارد و چرا جشن نوروز 12 روز است ؟ چرا روز سيزدهم مردم به کوه و در و دشت پناه می برند و آن همه شادمانی می کنند؟

  RSS